Plaats: Kuala Lumpur (huis van m’n familie)
Tijd: 14:45 (= 08:45)
Woohoo reacties! <3 thanks
Ik heb weer een heleboel te vertellen! Na m’n vorige bericht zijn we naar een bounty eiland geweest, Perhentian genaamd. Grappig is dat in Maleisië ook het eiland ligt waar ‘ Expeditie Robinson’ (of Groeten uit de rimboe, of zo’n soort programma) is opgenomen. Alleen als je de omgeving bekijkt is het ineens niet meer zo grappig. Mensen moeten hier eigenlijk wegblijven. Geef de schildpadden ook een beetje ruimte. Ik hoop echt, echt niet dat Maleisië ontdekt wordt als toeristenplaats. Niet dat ik iemand al deze mooie uitzichten niet gun, maar ik denk … dat we de natuur een beetje ruimte moeten geven. Nougoed. Ik ben zelf nog wel de ergste toerist van alles, dus kappen met dit gezeurrr
Perhentian! Dat dus. Als ik zeg bounty eiland dan bedoel ik ook bounty eiland!
De kopfoto is gemaakt in Perhentian, maar niet door mij. En ook dit plaatje hieronder heb ik wreed gestolen van internet.
Ik ben er met m’n oom, tante en nichtje (Louise, 6) 3 dagen geweest. We hebben twee dagen gesnorkeld en ik heb koraal gezien. Ik heb verder nog nooit in een tropisch gebied gesnorkeld, maar volgens mijn familie was dit het mooiste van alles wat ze gezien hebben. En het was ook zo mooi. Martin had een onderwatercamera (Kruidvat ftw!) maar jammergenoeg zijn die foto’s nog niet beschikbaar. Mijn snorkelchecklist dan maar.
* Nemovissen (die zijn klein!)
* Zeeschildpad (oh so awesome. ik zou er zo nog 3 adopteren)
* Barracuda’s
* Fluo-vissen
* Doktersvissen
* Napoleonvis
* Haai
Die laatste twee heb ik niet gezien, maar Martin wel. En ik ben natuurlijk helemaal geen viskenner ofzo, dus misschien heb ik ook nog wel een tonijn gezien
Na Perhentian hebben hele lange stukken met de auto afgelegd. Naar Kuantan en Jerantut. Maar interessante is nog het laatste waar ik nu net vandaan kom: Taman Negara. Dat betekent niks anders dan nationaal park, maar is wel een stuk van 4000 vierkante kilometer aan jungle. Beschermd. Als je echt lef, uithoudingsvermogen en natuurkennis hebt,moet je daar gaan trekken met een tentje op je rug. Misschien zie je dan nog een tijger (nog 200 over) of een olifant (minder dan 200). De neushoorn leeft hier helaas al niet meer.
Maar ik ben ongetraind (en ook wel een watje) dus wij hielden het bij een houten hut aan de rand van het oerwoud. ‘s Nachts hoor je dan allemaal geluiden, gaaf! Zo dacht ik eerst een vogel te horen, maar dat was de boomkikker. 95% van alle insecten is trouwens ook alleen ‘s nachts actief (waaronder de malariamug, maar goed). Het is echt een kabaal, lokroepen van allerlei dieren…The Jungle Orchestra!
Ik heb geen tijgers of olifanten gezien, wel veel andere dieren.
We hebben twee jungle trektochten gedaan, 1 ‘s nachts en 1 overdag. Overdag liepen we over de canopy walkway. Dat vond ik dan wel weer goed bedacht: een 500 meter lange hangbrug, zodat de toeristen niet alle jungle onder hun voeten vertrappen. Verslag.
Oh. Eigenlijk ziet de brug er superveilig uit. Vallen kan niet echt. Ik hoef alleen maar 5 meter afstand te houden. Maar als ik mijn voet op de plank plaats kraakt deze vervaarlijk. Hmm, toch maar even dat touw vasthouden. Als ik een beetje verder ben, merk ik dat de hangbrug toch niet zo veilig is als ik dacht. Hij bestaat namelijk uit losse ladders, met daarop planken. En die ladders kunnen uit elkaar schuiven…
Ik maak wat meer tempo. Hier en daar rafelt het touw, maar het ziet er over het algemeen goed uit. Wat? Moet ik over die ladder omhoog?
O-keee.. nu loop ik dan over de hoogste hangbrug ter wereld. Of van Maleisie. Ofzo. Werkelijk alles is hier ‘het grootste, langste of beste van de wereld’. De Twin Towers zijn de hoogste tweelingstorens in de wereld, de liggende Budda in Penang is de grootste liggende Budda enzovoort. Terug naar de hangbrug. Eigenlijk loopt het best goed. Het uitzicht is prachtig en ik ben mijn evenwicht nog niet verloren.
Na Taman Negara zijn we teruggegaan naar Kuala Lumpur. We blijven hier nog heel eventjes en dan landt maandag ons vliegtuig alweer op Schiphol.
xx