Schoongedoesjt. Maar de herinneringen zitten nog altijd netjes in mijn hoofd.
Na mijn laatste log zijn we gaan eten bij een eetstalletje. Superlekker, maar (voor de zoveelste keer) behoorlijk pittig. En alweer rijst. Nougoed, niet zeuren.
Daarna werden we door een taxi (alles gaat per taxi daar) naar het vliegveld gereden. Enn.. voor je het weet zit je in een donkergemaakt vliegtuig. De vlucht was behoorlijk messed up, maar oke. Daar sta je dan, om 05:25 op Nederlandse grond met een holle maag. Maar wel mooi op tijd om de eerste trein naar Zeeland te halen! De douane was gelukkig lekker druk met een vlucht uit Paramaribo, dus alle tijd om je koffer in de trein te tillen. En 2 uur naar weiland te kijken.
En dan, als je uitstapt te genieten van het klimaat…

wat is het toch lekker koud in Nederland! <3

&… de langverwachte Foto’s! Enjoy (als je me op msn hebt, that is).
Anders post ik ze nog wel eens. Ooit. ^^

Back to life is a post from Maleisie.

Woohoo reacties! <3 thanks
Ik heb weer een heleboel te vertellen! Na m’n vorige bericht zijn we naar een bounty eiland geweest, Perhentian genaamd. Grappig is dat in Maleisië ook het eiland ligt waar ‘ Expeditie Robinson’ (of Groeten uit de rimboe, of zo’n soort programma) is opgenomen. Alleen als je de omgeving bekijkt is het ineens niet meer zo grappig. Mensen moeten hier eigenlijk wegblijven. Geef de schildpadden ook een beetje ruimte. Ik hoop echt, echt niet dat Maleisië ontdekt wordt als toeristenplaats. Niet dat ik iemand al deze mooie uitzichten niet gun, maar ik denk … dat we de natuur een beetje ruimte moeten geven. Nougoed. Ik ben zelf nog wel de ergste toerist van alles, dus kappen met dit gezeurrr

Perhentian! Dat dus. Als ik zeg bounty eiland dan bedoel ik ook bounty eiland!
De kopfoto is gemaakt in Perhentian, maar niet door mij. En ook dit plaatje hieronder heb ik wreed gestolen van internet.
Ik ben er met m’n oom, tante en nichtje (Louise, 6) 3 dagen geweest. We hebben twee dagen gesnorkeld en ik heb koraal gezien. Ik heb verder nog nooit in een tropisch gebied gesnorkeld, maar volgens mijn familie was dit het mooiste van alles wat ze gezien hebben. En het was ook zo mooi. Martin had een onderwatercamera (Kruidvat ftw!) maar jammergenoeg zijn die foto’s nog niet beschikbaar. Mijn snorkelchecklist dan maar.

* Nemovissen (die zijn klein!)
* Zeeschildpad (oh so awesome. ik zou er zo nog 3 adopteren)
* Barracuda’s
* Fluo-vissen
* Doktersvissen
* Napoleonvis
* Haai

Die laatste twee heb ik niet gezien, maar Martin wel. En ik ben natuurlijk helemaal geen viskenner ofzo, dus misschien heb ik ook nog wel een tonijn gezien

Na Perhentian hebben hele lange stukken met de auto afgelegd. Naar Kuantan en Jerantut. Maar interessante is nog het laatste waar ik nu net vandaan kom: Taman Negara. Dat betekent niks anders dan nationaal park, maar is wel een stuk van 4000 vierkante kilometer aan jungle. Beschermd. Als je echt lef, uithoudingsvermogen en natuurkennis hebt,moet je daar gaan trekken met een tentje op je rug. Misschien zie je dan nog een tijger (nog 200 over) of een olifant (minder dan 200). De neushoorn leeft hier helaas al niet meer.

Maar ik ben ongetraind (en ook wel een watje) dus wij hielden het bij een houten hut aan de rand van het oerwoud. ‘s Nachts hoor je dan allemaal geluiden, gaaf! Zo dacht ik eerst een vogel te horen, maar dat was de boomkikker. 95% van alle insecten is trouwens ook alleen ‘s nachts actief (waaronder de malariamug, maar goed). Het is echt een kabaal, lokroepen van allerlei dieren…The Jungle Orchestra!
Ik heb geen tijgers of olifanten gezien, wel veel andere dieren.
We hebben twee jungle trektochten gedaan, 1 ‘s nachts en 1 overdag. Overdag liepen we over de canopy walkway. Dat vond ik dan wel weer goed bedacht: een 500 meter lange hangbrug, zodat de toeristen niet alle jungle onder hun voeten vertrappen. Verslag.

Oh. Eigenlijk ziet de brug er superveilig uit. Vallen kan niet echt. Ik hoef alleen maar 5 meter afstand te houden. Maar als ik mijn voet op de plank plaats kraakt deze vervaarlijk. Hmm, toch maar even dat touw vasthouden. Als ik een beetje verder ben, merk ik dat de hangbrug toch niet zo veilig is als ik dacht. Hij bestaat namelijk uit losse ladders, met daarop planken. En die ladders kunnen uit elkaar schuiven…
Ik maak wat meer tempo. Hier en daar rafelt het touw, maar het ziet er over het algemeen goed uit. Wat? Moet ik over die ladder omhoog?
O-keee.. nu loop ik dan over de hoogste hangbrug ter wereld. Of van Maleisie. Ofzo. Werkelijk alles is hier ‘het grootste, langste of beste van de wereld’. De Twin Towers zijn de hoogste tweelingstorens in de wereld, de liggende Budda in Penang is de grootste liggende Budda enzovoort. Terug naar de hangbrug. Eigenlijk loopt het best goed. Het uitzicht is prachtig en ik ben mijn evenwicht nog niet verloren.

Na Taman Negara zijn we teruggegaan naar Kuala Lumpur. We blijven hier nog heel eventjes en dan landt maandag ons vliegtuig alweer op Schiphol.

xx

Nieuwe verhalen is a post from Maleisie.

Even kijken. Ik ben naar Penang geweest voor drie dagen, een eilandje. Warm daar! (zoals overal, behalve in de Cameron Highlands waar ik daarvoor zat). De jungletocht waarover ik de vorige keer schreef was trouwens niet helemaal bedoeld om zonder gids te doen. Er zijn namelijk mensen in de Cameron Highlands verdwaald (en nooit meer teruggekomen). Tja.
Anyway… in Penang werd ik ziek. En toen wilde ik wel heel graag naar huis.
Daarna gingen we naar een eiland in een meer (niet echt een eiland dus), Banding Island. Daar hebben we een dorpje van de Orang Asli bezocht. Dat zijn de oorspronkelijke bewoners van Maleisië, een beetje zoals de aboriginals. Echt zo anders. Indrukwekkend anders.

Nu zit ik dan in Kota Bharu, een stad na overweldigende natuur in Banding Island. Morgen ga ik hier alweer weg: dan gaan we naar het eerste strand waar je wel kunt zwemmen! Hell yeah Tot nu toe kon dat nergens.

En dan als allerlaatste! Taman Negara, beschermde jungle! Ecotoerisme, yaay! Daar kijk ik echt naar uit. Alleen over de hangbrug wordt wel eng.

Seeyaaa, xx
Jolanda

Oh! En P.S.
Statistieken van juli
217 bezoekers, waarvan 62 uniek?! Pff.. is reageren zo moeilijk? *schudt teleurgesteld hoofd* 
Mijn totaal aantal pageviews is lekker wel 66050! Woohoo ^^ (maar die teller klopt vast niet..)

Update is a post from Maleisie.

Een klein, geel bordje. Robinson falls, 0,36 km. Okee, mooi, dan zijn we er bijna! Ik loop midden in de jungle, hoog in de bergen. Een smal paadje leidt mij, mijn ouders en broertje langs de plaatselijk bekende Robinson falls (een waterval dus). 360 meter later sta ik er dan voor en inderdaad.. mooi!
Daarna volgen we een weg door de jungle. Raak niets aan of je krijgt er spijt van, heeft een gids in Kuala Lumpur me wijsgemaakt. Nouja, zo ongeveer. Een paar dingen kun je eten/aanraken/gebruiken als hulpmiddel om de weg te vinden, maar je zult zien dat je natuurlijk net de verkeerde pakt. Dus loop ik voorzichtig over de gladde stenen. Deze wandelroute kun je zelf maken, dwars door het oerwoud, zonder een gids. Je moet alleen wel op tijd beginnen, want je wilt niet overnachten in de jungle. Dus lopen we hier. En ik moet zeggen… het is supermooi!

Voor me hangen lianen.  Daar kun je dus helemaal niet aan slingeren! Wat Tarzan doet, kan in het echt niet. Niet aan een liaan, in ieder geval.
Ik moet wel uitkijken waar ik loop, net ging ik bijna onderuit. Elke dag regent het hier wel een keertje en daarom is de grond hartstikke glad.
Wo-wow.. We komen nu bij een stuk dat ik echt niet overkan! Ken je van die (teken)films waarin de helden langs de afgrond schuiven op zo’n dun strookje grond? En dat als dat afbrokkelt, ze dan in het ravijn vallen? Zo’n paadje ligt er nu voor me. Alleen is het geen steen, maar vruchtbare oranjerode klei. Boven me gaat het recht omhoog, niets om aan vast te houden dus. Onder me ligt de diepte van de jungle. En daar kijk ik liever niet naar. Met mijn handen in de klei ga ik het pad over. Pfoe. Gehaald. AAH! Wat zit er op m’n handen! Bloedzuigers! Ik ril en sla ze eraf. Indianen in het Amazonewoud (Brazilië) noemen het regenwoud ook wel de groene hel. Op momenten zoals deze vind ik dat best een goede benaming.
Maar als we even later de prachtigste vlinders zien ben ik het alweer vergeten.

=) Even een stuk in de ondergaande vorm, of hoe heet dat. Anders wordt het zo saai.
Gisteren zijn we naar de thee plantages geweest. Ken je die lipton reclame? Met muziek van Maroon 5? Het klinkt cliche, maar zo is het:

I was so high I did not recognize
the fire burning in her eyes
chaos that controlled my mind

Breath-taking.
Love,
Jolanda

Jungle is a post from Maleisie.

Wolla! Hier is het warm zeg. We zijn nu in een heel andere provincie. Of eigenlijk… voor het eerst de grote stad uit. Kuala Lumpur was echt heel erg gaaf!
We zijn naar een megagroot aquarium (soort zeedieren-dierentuin) geweest. Echt mooi! Ook wel indrukwekkend. Er was een film over schildpadden te zien. Schildpadden broeden/leven vooral in Azie en dan met name hier in Maleisie. ‘Vroeger’ kwamen er elk jaar 10.000 schildpadmama’s eieren leggen op de stranden hier. Tegenwoordig zijn dat er 2 of 3! =|
En dan is de kans dat de babyschildpadjes het overleven ook nog eens enorm klein. Om de schildpadden helpen te beschermen kon je een schildpad adopteren. Met jouw geld betaal je dan mee aan onderzoek (en meer). Dus ik heb een schildpad geadopteerd! Hij heet Takumi =). Via internet kan ik hem volgen.
Cool, lah? (Lah is een stopwoordje in het Engels van de Maleiers. Duurde lang voordat ik daar achterkwam…)

Nu ben ik dus in Malacca, zo’n stad waar nog heel goed de sporen van de kolonie Maleisie te zien zijn. Veel heb ik er niet over te vertellen, want gisteren hebben we vooral rondgestruind en niet van die typische toeristendingen gedaan (voor de verandering).
Dus het blijft hierbij.

Bye!,
Jolanda

Malacca is a post from Maleisie.

Je hebt mensen die altijd foto’s (a.k.a. bewijs) willen. En natuurlijk zijn foto’s soms ook gewoon veel leuker! Dus daarom zit ik nu achter de computer van m’n oom (dank, dank) en zijn er foto’s beschikbaar. Yaay!
Helaas is het internet echt verschrikkelijk sloom dus ik heb het bij deze gelaten.
Allemaal klein maar clickable!

Aapje ^^

Ik ben in een Arabisch sprookje beland!

Supermooi park ( = tamen), midden in de stad

Dat was het!  x,
Jolanda

Pics or it didn’t happen! is a post from Maleisie.

#01
Plaats: MPH, Mid Valley Mega Mall, Kuala Lumpur
Tijd: 17:13 (ongeveer 11:13 in Nederland)

Hi!
Eindelijk heb ik een internet plaats weten te bemachten, in een mall in Kuala Lumpur. Ik heb echt zoveel te vertellen dat ik niet weet waar ik moet beginnen… Eerst maar met het weer. Het is hier elke dag hetzelfde: echt tropisch. Midden op de dag varieert het van 30 – 38 graden Celsius. ‘s Middags gaat het (ongeveer elke dag) keihard regenen, zo’n 20 minuten. Maar dan koelt het niet af, het is de hele tijd echt heel warm (en benauwd, vanwege de vochtigheid).  Gelukkig is er echt overal airconditioning, want zelfs de locals vinden het warm hier.
Over locals gesproken… Maleisië is echt een gemixt land. Er leven 3 bevolkingsgroepen: Chinezen, Indiërs en ‘echte’ Maleiers. De hoofdgodsdienst hier is Islam en heel veel hoofddoekjes hier. Eigenlijk wel een grappig gezicht: een vrouwelijke politieagent draagt een pet, met daaronder een hoofddoekje.

Ook heel interessant is het eten! ^^ In de malls (die hier heel veel zijn) zijn er ‘food courts’ . Dat houdt in dat er een enorm plein is, met daaromheen allemaal kleine McDonalds. Alleen dan geen McDonalds, maar tentjes die rijst verkopen. Er is heel veel keuze, het meeste is lekker, maar er zitten ook vreemde dingen tussen.
Lekker: Teh tarik. Een soort thee met melk en suiker. Voordeel hiervan is ook dat je het zonder gevaar kunt drinken, omdat je zeker weet dat het water gekookt is.

Minder: Chendal. Ais Bandung
Een zoet drankje, soms als dessert.. Het ziet er heel gaaf uit (jammergenoeg kan ik mijn camera hier niet in de computer pluggen), maar smaakt wat minder. Sterker nog, het smaakt alsof je parfum drinkt. Niet zo’n succes.

Plaatje: (Klik! voor totaal)

Het allerleukste tot nu toe was het tropisch regenwoud midden in de stad. Kuala Lumpur is een grote stad, vol met hoge gebouwen en auto’s. Midden daarin ligt echter nog een stuk (10 hectare) tropisch regenwoud. Daar zijn we gisteren naar toe geweest. Supertof. Helaas hebben we geen aapjes gezien, wel hele mooie vlinders.
Maar mijn portie aapjes heb ik vandaag gehad! Bij de Batu Caves (grotten) liepen ze rond..^^

Ik moet er af nu.
Ik hoop dat het niet te lang duurt voordat ik weer een internetcafe tegenkom en dat het in Nederland met iedereen goed gaat enzoo!

Fijne vakantie en liefs,
Jolanda

Oh en als ik wat voor iemand moet meenemen (Engelse boeken, CD’s, DVD’s).. zeg het even! Het is hier minder duur dan in Nederland (maar uiteraard moet je het me wel terugbetalen ^^).

Selamat Datang ke Kuala Lumpur is a post from Maleisie.

Ik kan niet wachten is a post from Maleisie.

Een maand lang Maleisië is a post from Maleisie.

Een maand lang Maleisië is a post from Maleisie.